حسودای پلاستیکی

من هنوز نفهمیدم چرا بعضیا انقدر حسودن چه خبره مگه؟کجای دنیا رو گرفتیم که قراره با حسادت به دیگران بهش برسیم.همیشه برمیگردم و بهش فکر میکنم....زمانی که بقیه عید میرفتن تفریح و خوشگذرونی من توی خونه در حال درس خوندن بودم واسه کنکور لعنتی، دانشگاه قبول شدم دیگه بدتر از قبل شد و جوونی نکردم و بقیه در حال کافه رفتن و رقص و شادی...ما در حال سگ دو زدن...همه چی رو به پای آرزوهام فدا کردم...بیراهه رفتم ولی نه پی اشتباه...پی ثواب کردن با شرایط جدید و کمک به فقرا...از خواب بیدار شدن های با استرس..امتحان پشت امتحان...

هر چیزی بهرحال اجری داره. منم درسته موقعیت خوبی دارم ولی واقعا عذاب کشیدم تا به چنگش آوردم...

حالا هرروز یکی از راه میرسه یه تیکه بهم بیاد...که نگا چی بودن الان چی شدن...تا اشتباهی کنی سریع میگن چیه خانوم ددددددکتر باهوش...تا یه جا سلامشون نکنی چشمتو درمیارن...اصلا کاری بهشون ندارم و پشت سر هیچکدوم از فامیل حرفی نمیزنم.ولی خب واقعا خار شدیم تو چشم دو خانواده از فامیلا....چرا بعضیا فک میکنن پول همه چیه؟چرا بعضیا چشم دیدن بقیه رو ندارن و اگه کسی ازشون بالاتر باشه حسادت و تحقیر کردن و مسخره کردنشون گل میکنه.

خیلی خنده داره همش حرف جدید از زبان خودم میشنوم.

طرف انقدر نفرینم کرده که نگو....نمیفهمم چکارش کردم بجز این که موفق بودم و دختر خودش که همسن منه هیچ پخی نشده...

هیچی به اندازه این حرف ناراحتم نکرد که به منی که توی هیات و پای روضه امام حسین بزرگ شدم بگن این یه روزی شمر و یزیدی میشه و حاضر میشه سر امام حسینم ببره.فوق العاده ناراحت شدم...امیدوارم بخاطر اینکه خیلی راحت بقیه دلم رو میشکنن روزی برسه عدالت خدا رو با چشمام ببینم.

شبیه طبل تهی شدم و خیلی سر وصدا دارم و شلوغ میکنم و میگم و میخندم ولی از درون ویرانه ای بیش نیستم.

نفرت هام رو با گلایه هام خنثی میکنم همیشه .بدیش اینه بازم روز از نو میشه وروزی از نو بازم عذابم میدن...

اللهم افرغ علینا صبرا وثبت اقدامنا وانصرنا علی القوم الضالمین