بغض گره خورده من

سلام و اینا.

فردا کنفرانس دارم...ولی انقدرناراحتم یکم روخونی کردم براش...

البته اینم بگم یه هفته س با اینکه استعلاجی بودم ولی برنامه ریختم واسه فردا که جشن بگیریم..

خوش خوشونننن

اونم واسه اساتید گل گروه اورولوژی..خیلی جیگرن..

هرچند همگروهی هام دوست ندارم...ولی سعی میکنم دوسشون داشته باشم..

کلا درگیری ذهنی امروزم واسه دوتا عکس پایینه...

اولی

اصن موندم چی بگم بهش...

همش تو دلم فحش بود که نثار خودم کردم....انقدر خودخوری کردم که نگو...

گفتم خدایا خودت شاهدی من محبت میکنم به بقیه...دلم میسوزه و میدونم اگه تنهاشون بذارم نابود میشن.حتی اگه اذیتم کنن بازم خودم دلم به رحم میاد و میرم سمتشون..ولی همه جوابم رو اینجوری میدن...خب خدایا دمت گرم...مرسی ازت که محبتم رو نسبت به بقیه زیاد کردی.ولی من چی؟کجای دنیاتم؟؟؟ که محبت کنم و فقط کوچیک شم..والا به الله من نگفتم با این حرف بزنم بهتر شم...گفتم بذار بهتر شه...من دارم میگم مث اونا بدجنس بشی و بد...این میگه چی....اصن معلومه تو ذهنش چیه...

والا نخواستم محبت کنم که چیزی به دست بیارم...فقط از دست دادم...

داره هرچی میرم جلوتر از خدا بیشتر میپرسم که چرا باید چیزی رو بهم بدی که فقط مایه عذابمه و داره نابودم میکنه...دیگه هیچی ازم نمونده...به کی محبت کنم؟؟که چی بشه؟؟؟اصن چرا؟؟؟جواب خوبی من همیشه بدی بوده و هست...

همش به این فکر کردم که دارم با عکس العمل های بدی که دریافت میکنم نسبت به اینکه دیگران برام مهمن..فقط به خودم ضربه میزنمم و دیگه نمیخوام مث قبل باشم...واسه همین دارم روزبه روز حس های خوبم رو می کشم...میترسم نمونه ...

یعنی میشه صبح بیدار شم و روبات بشم؟؟؟بی احسااااااس. سرد و بی روح.

خدایا دمت گرم...

این عکس دومم..

.

گارد گرفتم...جلوی همشون..جلوی همه اینا...

حتما اینم دنبال خواسته های خودشه...دنبال اینه خودشو بکشه بالا با من...

یه ذره اون ته وجودم مونده...شیره وجودمم بکشه این و بره..

چقدر همه چیز بوی دروغ میده..چقدر همه چیز بوی خودخواهی و منفعت طلبی میده..

فکر کنم نیاز دارم تا سالها تنها بمونم...برم روستا خودم خدمت کنم برم خونه باغم رو رسیدگی کنم...همین..

دیگه همه چیز خارج شده از اراده م...

یاد حرف حاجی افتادم...گفت همه دارن میان و ازت چیزایی که ندارن رو میکنن و تنهات میذارن..بدون اینکه چیزی بهت اضافه کنن..

ازین بدتر نمیشه...

برزخ....